İnsan Ticareti ile Mücadele

İnsan Ticareti kişilerin insan olmaktan doğan hak ve hürriyetlerine saldırı niteliği taşımaktadır. İnsan Ticareti suçu ile mücadele kapsamında ulusal ve uluslararası çerçevede birçok uygulama ve yaptırım bulunmaktadır. Türk Ceza Kanunu’na göre; söz konusu uygulama ve yaptırımlar mağdur kişilerin aşağıda yer alan menfaatlerini korumaya yöneliktir.

  • Kölelik ve insan ticareti yasaklanarak insanlığın ve dolayısıyla bu suçun mağduru olan insanların, insanlık şeref ve haysiyeti korunmaktadır.
  • Kişilerin içinde bulunduğu zaaf ve sıkıntılardan faydalanarak bu insanların özgürlük, insanlık şeref ve haysiyetini ihlal eder nitelikte sömürülmesine engel olmak amaçlanmaktadır.
  • İnsanlığın ve toplumun geleceği olan gençlerin ve küçüklerin özgürlüklerini ve beden masumiyetlerini korumak İnsan Ticareti ile mücadelenin amaçları arasında yer almaktadır.
  • Devlet olarak vatandaşların koruma ve kollanması, kişi güvenliğinin sağlanması ve kişilerin sömürülmesine yönelik hareketlerin önüne geçilmesi amaçlanmaktadır.

 

Türkiye Cumhuriyeti İnsan Ticareti ile mücadele kapsamında uluslararası mevzuat bağlamında birçok protokol ve anlaşmaya taraftır. Türkiye Cumhuriyeti’nin taraf olduğu uluslararası protokol ve anlaşmalar aşağıdaki gibidir;

  1. Türkiye, 12 Aralık 2000 tarihinde Palermo’da imzaya açılan “Sınır aşan Organize Suçlarla Mücadele Sözleşmesi’’ni ve bu sözleşmenin eki olan “İnsan Ticaretinin, Özellikle Kadınların ve Çocukların Ticaretinin Önlenmesine, Durdurulmasına ve Cezalandırılmasına ilişkin Protokol’’ü 13 Aralık 2000 tarihinde imzalamıştır.
  2. 30 Eylül 1921 tarihli “İnsan Ticaretinin ve İnsanların Fuhuş Yoluyla Sömürülmesinin Yasaklanmasına Dair Sözleşme”ye 15 Nisan 1937’de katılmıştır.
  3. Türkiye, 25 Eylül 1926 tarihli “Köleliğe Dair Milletler Cemiyeti Sözleşmesi”ni 14 Ocak 1955’te imzalamıştır.
  4. Cebri Çalıştırmaya Dair Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) Sözleşmesi” No. 105 Türkiye tarafından 29 Mart 1961 tarihinde onanmıştır.
  5. Kölelik, Köle Ticareti Ve Köleliğe Benzer Kurum ve Uygulamaların Lağvına Dair Tamamlayıcı Sözleşme” 17 Temmuz 1964 tarihinde Türkiye’de yürürlüğe girmiştir.
  6. Türkiye, 18 Aralık 1979 tarihli “BM Kadınlara Karşı Her Türlü Ayrımcılığın Önlenmesi Sözleşmesi”ne 20 Aralık 1985’te katılmıştır.
    1. Türkiye, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesi”ne taraftır. Türkiye sözleşmeyi 04 Nisan 1995’te onaylamıştır. Sözleşmenin 34.ve 35. maddeleri uyarınca taraf ülkeler, çocukların her türlü sömürü ve istismara karşı korunmalarını, yasadışı bir faaliyette çalışmaları, cinsel sömürü, pornografi, fahişelik ve ticaret amacıyla kullanılmalarını engellemek için, her türlü ulusal, ikili ve çok taraflı tedbirleri almayı taahhüt etmişlerdir.
  7. Cebri Çalıştırmaya Dair Uluslararası Çalışma Örgütü (ILO) Sözleşmesi” No. 29 Türkiye tarafından 30 Ekim 1998 tarihinde onaylanmıştır.
  8. 08 Eylül 2000 tarihli “Çocuk Satışı, Çocuk Fahişeliği Ve Çocuk Pornografisi İle İlgili İhtiyari Protokolü” Bakanlar Kurulu’nun 28 Mayıs 2002 tarih ve 2002/4241 sayılı kararıyla kabul edilmiştir.

 

Türkiye Cumhuriyeti İnsan Ticareti ile mücadele konusunda iç hukukta da bazı önlemler almıştır. Hem Türk Ceza Kanunu’nda hem de Yabancılar ve Uluslararası Mücadele Kanunu’nda İnsan Ticareti ile mücadele ve mağdurların korunması yönünde maddeler yer almaktadır.

 

TCK’da İnsan Ticareti Suçu

Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM), 2002 yılının Ağustos ayında Türk Ceza Kanununda insan ticareti ve kaçakçılığını suç olarak tanımlayan iki değişikliği kabul etmiştir.
09 Ağustos 2002 tarih ve 24841 sayılı Resmi Gazete’ de yayımlanarak yürürlüğe giren, “4771 Sayılı Kanun” ile TCK’ya eklenen 201/b maddesi ile insan ticareti suçu tanımlanarak bu suçu işleyenlere ağır yaptırımlar öngörülmüştür. 

1 Haziran 2005 tarihinden itibaren yürürlüğe giren 5237 sayılı yeni TCK’nın 80. maddesi ile insan ticareti suçu yeniden ele alınarak bu suçu işleyenler için öngörülen cezalar artırılmıştır. 

19 Aralık 2006 tarihinde yapılan son düzenleme ile insan ticaretinin tanımına “zorla fuhuş yaptırmak” ve “ülkeye sokan/ülkeden çıkaran” ibareleri eklenmiş, bu itibarla da Ceza Kanunumuzdaki “insan ticareti” suçu, BM Palermo Sözleşmesi ve insan ticareti ile mücadele konusundaki ekli Protokolüne tam uyumlu hale getirilmiştir.

Türk Ceza Kanunu (TCK)’nın 80. Maddesi İnsan Ticareti suçu ve bu suç kapsamındaki cezai yaptırımları içermektedir. 

 

6458 Sayılı Yabancılar Ve Uluslararası Koruma Kanunu

04/04/2013 tarihinde onaylanan ve 11/04/2013 gün ve 28615 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu da 48, 49, 55, 108 ve 123 üncü maddeleri ile İnsan Ticareti ile Mücadele ve mağdurların korunmasına ilişkin düzenlemelerdir.